W owym czasie wyszło rozporządzenie Cezara Augusta,
żeby przeprowadzić spis ludności w całym państwie.
Pierwszy ten spis odbył się wówczas,
gdy wielkorządcą Syrii był Kwiryniusz.
Wybierali się więc wszyscy, aby się dać zapisać,
każdy do swego miasta.
|
|
Udał się także Józef z Galilei, z miasta Nazaret,
do Judei, do miasta Dawidowego, zwanego Betlejem,
ponieważ pochodził z domu i rodu Dawida,
żeby się dać zapisać z poślubioną sobie Maryją,
która była brzemienna.
|
 |
Kiedy tam przebywali, nadszedł dla Maryi czas rozwiązania.
Porodziła swego pierworodnego Syna, owinęła Go w pieluszki
i położyła w żłobie, gdyż nie było dla nich miejsca w gospodzie.
|
 |
W tej samej okolicy przebywali w polu pasterze
i trzymali straż nocną nad swoją trzodą.
Naraz stanął przy nich anioł Pański i chwała Pańska
zewsząd ich oświeciła, tak że bardzo się przestraszyli.
|
 |
Lecz anioł rzekł do nich: "Nie bójcie się!
Oto zwiastuję wam radość wielką,
która będzie udziałem całego narodu:
dziś w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel,
którym jest Mesjasz, Pan.
A to będzie znakiem dla was: Znajdziecie Niemowlę,
owinięte w pieluszki i leżące w żłobie".
|
 |
I nagle przyłączyło się do anioła mnóstwo
zastępów niebieskich, które wielbiły Boga słowami:
"Chwała Bogu na wysokościach,
a na ziemi pokój
ludziom Jego upodobania".
|
 |
Gdy aniołowie odeszli od nich do nieba,
pasterze mówili nawzajem do siebie: "Pójdźmy do Betlejem i zobaczmy,
co się tam zdarzyło i o czym nam Pan oznajmił".
|
 |
Udali się też z pośpiechem i znaleźli Maryję, Józefa i Niemowlę,
leżące w żłobie. Gdy Je ujrzeli, opowiedzieli o tym,
co im zostało objawione o tym Dziecięciu.
A wszyscy, którzy to słyszeli, dziwili się temu,
co im pasterze opowiadali. Lecz Maryja zachowywała
wszystkie te sprawy i rozważała je w swoim sercu.
|
 |
A pasterze wrócili, wielbiąc i wysławiając Boga za wszystko,
co słyszeli i widzieli, jak im to było powiedziane.
|
 |